بیلت در ایران

بازار بیلت به شدت ساکت بود، خریدارها عملاً از بازار بیرون رفته اند مشکل اینجاست که کسی خریدار کالای ساخته شده نیست قیمت میله گرد هر روز در بازار داخل با افت روبرو بوده است اکثر کارخانه های خصوصی تولید را متوقف کرده اند، در بعضی کارخانه های دولتی انقدر میله گرد از قبل انبار شده که بعضی سایزهای زرد شده اند، این در حالی است که کارخانه های خصوصی عملاً تعطیل هستند یا با حداقل ظرفیت تولید می کنند. بیلت سایز 150 تا زیر 440 تومان در انزلی هم عرضه شد ولی خریدار نیست، این در حالی است که اکثر وارد کننده ها نسبت به خرید بیلت محتاط هستند از یک طرف رکود 4 ماهه و از سوی دیگر کاهش قیمت ها در خارج تنها کسانی را به سمت خرید سوق میدهد که مجبور به گرداندن اعتبارات بانکی خود هستند با این شرایط باید انتظار داشت که نیمه دوم امسال عده ای دیگر از کارخانه ها یا تجار با مشکل روبرو شوند.

مقاطع در ایران

وضع مقاطع در ایران اسفبار است. نبشی ها که معمولاً تولید داخلی است هر روز با تنزل قیمت روبروست، ناودانی در هفته گذشته معمولاً با 5 تا 10 تومان کاهش روبرو بود و عملاً بطور متوسط 30 تومان هر کیلو کاهش قیمت داشت.

بدترین وضعیت در بازار میله گرد و تیرآهن است. میله گرد هر روز با کاهش قیمت روبروشد، عملاً تولید کارخانه ها صفر شده هیچ امیدی به آینده بازار نیست کارخانه های داخلی قیمت خود را پائین نیاورده اند ولی عرضه میله گردهای چینی و ترک که با قیمت ها ی ارزانترفروخته شده اند شدیداً به بازار فشار میاورد در این میان عده ای به بهانه های نامشخص مثل کلاه برداری یا هر چه که باشد عنوان می کنند صد هزار تن میله گرد موجود دارند و در قیمت 490 تومان هم پیشنهاد قیمت میدهند ولی محموله ای تا بحال دیده نشده اما این گفتگوها ترس تجار را تشدید کرده است، مشکل میله گرد دیگر قیمت نیست، مساله فروش آن است اگر شما هزار تن، میله گرد داشته باشید آیا قادر خواهید بود آنرا در خلال یک هفته بفروشید؟ این وضعیت در مورد تیرآهن هم دیده شد، ذوب آهن با عرضه سبد تیرآهن در قیمت 625 تومان عملاً تیر خلاص را به بازار زد و مشکلات عمده ای ایجاد نمود چون این کارخانه تیرآهن های فروخته شده در قیمت 670 – 690 و یا حتی بالتر از 700 تومان را هنوز تحویل نداده ولی خودش قیمت را یکباره 50 تا 60 تومان هر کیلو پائین آورد، حتی خوش بین ترین افراد هم با این بازار با احتیاط رفتار خواهد کرد. جو بدبینی فعلی آثارش را از 2 ماه دیگر نشان خواهد داد، هیچ خریداری حاضر به سرمایه گذاری نیست نه در واردات که هر روز قیمت ها در خارج پائین می آید نه در ایران که بعلت توقف طرح های عمرانی اصلاً تقاضا نیست.

در هفته های آینده باید شاهد توقف کاهش قیمت ها باشیم چون کارخانه های داخلی کالا عرضه نمی کنند به لحاظ آنکه خریدار ندارند، محموله های وارداتی هم عملاً در حال اتمام است ولی بازگشت اعتماد با بازار شاید به دو ماه زمان احتیاج داشته باشد اگر تغییری در سیاست های دولت نباشد.

 ورق در ایران

بازار ورق در ایران رو به تنزل بود ورق گرم ضخامت 2 میلیمتر رول را در انزلی تا هر کیلو 690 تومان رول زیر 12 تن هم قیمت دادند ولی احتمالاً این هفته شاهد شدت روند کاهش قیمت این کالاباشیم و برا ی ضخامت های 3 تا 15 میلیمتر قیمت ها در هفته قبل تا 30 تومان کاهش داشت و برای محصولات کاویان حداقل قیمت 580 تومان در اهواز عرضه شد.

در مورد محصولات کاویان گفته میشود کارخانه قیمت را پائین تر نخواهد آورد بنابراین باید شاهد کاهش تولید باشیم البته در صورتیکه قیمت نوع مشابه وارداتی باز هم پائین نیاید و ثابت بماند.

در مورد ورق سرد هم متوسط قیمت محصولات وارداتی از سی ای اس به 720 تومان رسید ولی بازار راکد است و عرضه بسیار زیاد.

ورق گالوانیزه متوسط قیمت 10 تا 30 تومان کاهش داشت ولی بازار این کالا مثل ورق گرم ضعیف نیست چون عرضه آن و فروشنده گان آن محدود هستند.

در هفته گذشته فولاد مبارکه شروع به تحویل کالا به سرویس سنترهای خود نمود، این وضعیت به معنای عرضه زیاد محصولات مبارکه در کوتاه مدت و به حجم زیاد است. البته مبارکه هر نوع کالائی با هر کیفیتی و ابعادی را به بازار می ریزد بعضاً قیمت تمام شده این کالاها برای سرویس سنترها بیشتر از قیمت بازار است گفته میشود مبارکه قبول کرده که وجه این کالاها را در خلال 90 روز دریافت کند در هر حال زمانی که قیمت ها رو به بالا بود مبارکه کالا عرضه نمی کرد ولی اکنون که قیمت ها رو به تنزل است این کارخانه به شدت به عرضه روی آورده است، اکثر دست اندرکاران انتظار دارند هفته بعد که مبارکه در بورس ظاهر میشود یاقیمت خود را پائین آورد یا آنکه بصورت اعتباری کالا عرضه کند، در غیر اینصورت سناریوی فروش تیرآهن توسط ذوب آهن به دست مبارکه در ماه بعد اجرا خواهد شد.

ظاهراً سیاست دولت در زمینه فولاد کاهش قیمت هاست از آنجا که کارخانه ها دولتی هستند این قیمت ها را می توان به صفر هم رساند آنچنان که سیب زمینی را عرضه می کنند ولی آینده ثابت می کند که اعتماد از دست رفته را دولت می تواند به بازار برگرداند؟ در این میان جمعیت بیکار شده را چه کسی جوابگو خواهد بود.

محققاً راه حلهائی هست که هم تورم را کنترل کند هم تولید را حمایت نماید ولی اجرای آن بسته به این است که دولت چه مقدار بتواند آنها را اجرا کند.

مرکز خدمات فولاد ایران